?

Log in

Previous Entry | Next Entry


На днях был определен победитель премии Diagram, которую ежегодно вручают за самое странное название книги. 58% голосовавших выбрали книгу «Управляем стоматологической клиникой по-чингисхановски» Майкла Янга. Второе место среди книг, вышедших в 2010 г., занял сборник «Материалы 8-го международного конгресса по трению, взбалтыванию и сварке».

В Беларуси нет «раздутого» рынка подобных книг и изощренной борьбы издателей за внимание читателей, поэтому в названиях местных брошюр типа «100 рецептов самогоноварения» все буквы и слова стоят на своих местах. Зато в названиях литературно-художественных текстов курьезы нередки. Так, премию в номинации «Самое забавное литературное название» я бы отдал Андрею Федоренко за «Сечку-13» (заголовок его публикации в № 48 «Дзеяслова»). Чудное название, право! И сам текст его нисколько не объясняет.

Несуразным, с лоском китчеватой пошлости, выглядит название цикла стихотворений Сергея Балахонова «Перламутровое порно…» («Дзеяслоў», № 49). Стремясь защитить автора от сомнительной номинации, не постесняюсь предположить, что ассоциативный ряд здесь может быть следующим: перламутр – раковина – вагина (но даже в этом случае забавность заголовка, согласитесь, никуда не девается — премию поэту!). Зачем понадобилась Сергею эта «маяковщина», это базарное желание привлечь к себе внимание, не пойму. Ведь стихи его про любовь и детей-подростков, которых от порнографии надо защищать. 

Под катом — другие книги-претенденты на премию Diagram (в порядке убывания отданных голосов).

«Какого цвета ваша собака?» (What Color Is Your Dog?) Джоэла Силвермана (Joel Silverman);

«Дитя случайной связи итальянца» (The Italian's One-night Love Child) Кэти Уильямс (Cathy Williams);

«Миф о социальном вулкане» (Myth of the Social Volcano) Мартина Уайта (Martin King Whyte);

«Щедрость мертвецов» (The Generosity of the Dead; книга посвящена дискуссии о пересадке органов) Грасиэлы Науэнштейн (Graciela Nowenstein).

Победителями прошлых лет были книги «Вязальные приключения с гиперболическими плоскостями», «Перспективы 60-миллиграммовых упаковок для творога на 2009–2014 годы» и «Начните с собственных ног, если хотите ясности в отношениях».

Comments

( 6 comments — Leave a comment )
an_drej
Mar. 28th, 2011 03:24 pm (UTC)
З гэтага я раблю выснову, што вы не чыталі 12 папярэдніх, а таксама 14-ую.
Сечку перакладайце як лухта, чепуха, с міру по нітке, а лічбоўка - звычайная зьява.
Нпр., згадаце тысячныя (!)"Сабачыя гісторыі" В. Шніпа.
paval_abramovi4
Mar. 28th, 2011 04:43 pm (UTC)
Не крыўдуйце. Паглядзіце на свой тэкст адстаронена. Раптоўна ў часопісе ў № 48 у раздзеле "Проза" (!) зьяўляецца нейкая сечка, нейкая лухта і адразу № 13! Ці ж ня дзіва, ці ж не кур'ёз? "Дзе астатнія сечкі?" -- запытаецца сталы чытач "Дзеяслова". -- Чаму адразу № 13?" "І чаму гэта публіцыстыка прэ ў слоўнае мастацтва?" -- дадасьць крытык. Прэмія Вам -- адназначна.
an_drej
Mar. 29th, 2011 09:24 am (UTC)
Дык гэта пытаньні да кіраўнікоў часопіса.
А што ёсьць "проза", што "публіцыстыка", што "слоўнае мастацтва" - гэта яшчэ большыя пытаньні, і ўжо ня ведаю да каго.
paval_abramovi4
Mar. 29th, 2011 11:57 am (UTC)
Найскладанае пытаньне, што чым ёсьць. І цікавае вельмі. Прыкладам, мне вельмі падабаюцца "Ніжнія Байдуны". Гэта публіцыстыка. Аднак знойдуцца тыя, хто скажа: "Не, гэта проза". Нязгодны. Кожны з людзей -- аднавяскоўцаў Брыля -- ёсьць ГАТОВЫ МАСТАЦКІ ТЫПАЖ. Так бывае ў жыцьці; Брылю пашанцавала нарадзіцца сярод такіх людзей. Яму трэ было толькі слухаць, назіраць, занатоўваць. Яму ня трэба было штосьці перарабляць, дадаваць нейкія "сюжэты", як Мележу ў "Палескай хроніцы". І гэта публіцыстычнасьць, калі аўтар ПРОСТА СЛУХАЎ ЖЫЦЬЦЁ, яна заўважная вельмі, і шчэ не дае літаратару мастаком слова звацца. Але ж Брыль таму і пісьменьнік, што ВЕДАЎ ЖЫЦЬЦЁ, ВЕДАЎ, КУДЫ ГЛЯДЗЕЦЬ, ён ўбачыў у сваіх аднавяскоўцах літаратурных пэрсанажаў, а іншы ніколі б не заўважыў, не ацаніў. Складана тлумачу?
an_drej
Mar. 29th, 2011 01:25 pm (UTC)
Не, не складана.
Пакідаючы ўбаку Брыля і Мележа: - што цікавае, за чым стаіць (бачыцца) ПАДТЭКСТ і інтэлект аўтара - тое і проза, і мастацтва.
А ў прынцыпе, усё справа густу.
(Deleted comment)
( 6 comments — Leave a comment )